“Ik wil er alles uithalen wat erin zit.”

Maikel Kessing (30) is cliënt bij Manna. Hij ontvangt al lange tijd begeleiding vanuit Manna. We gingen in gesprek over zijn jeugd, hoe hij het vindt om hulp te krijgen vanuit Manna en wat zijn begeleider voor hem betekent.

Hoe kijk je terug op jouw jeugd?
“Wisselend. Ik heb altijd het gevoel gehad dat tot aan mijn 17e/18e het oké was, maar daarna zijn mijn ouders gescheiden en werd het allemaal wat minder. Over het algemeen kijk ik er wel goed op terug.”

Wat waren belangrijke gebeurtenissen voor jou?
“Wat ik denk dat heel erg heeft meegespeeld is dat ik ooit speciaal onderwijs heb gevolgd, daarna kwam ik op gewoon onderwijs terecht. De directeur zei dat ik niet geschikt was voor normaal onderwijs. Toen ben ik weer naar het speciaal onderwijs gegaan. Dat stukje dat ik weer speciaal onderwijs nodig had heeft mij wel gevormd dat ik perfectionistisch ben geworden en alles eruit wil halen wat erin zit.”

Kreeg je toen je jonger was ook al hulp?
“Nee, dat is pas echt gaan rollen toen ik 17 was. Ik heb op de Zevensprong gezeten, een school voor speciaal onderwijs in Hengelo. Zij hebben mij geleerd hoe ik kan leren en hoe ik om moet gaan met andere mensen.”

Je bent getrouwd en jullie ontvangen beiden hulp vanuit Manna, hoe gaat dat?
“Ik ben inderdaad 6 jaar getrouwd. Ik ben nu 30, dus ik was vrij jong toen ik ging trouwen. Het bevalt me heel goed. Mijn vrouw heeft ook hulp vanuit Manna. We hebben wel aparte begeleiders. Stel je voor er is een keer ruzie, dat wil je een begeleider ook niet aan doen. Samen hebben we ook drie katten. Daar heb ik veel aan op momenten dat ik mij wat slechter voel. Ze voelen mij aan en komen dan bij mij liggen. Dan praat ik tegen mijn katten, in de hoop dat ze terugpraten. Dat doen ze natuurlijk nooit, maar dat is vast de band tussen baasje en huisdier. Ik houd wel van dat ‘huisje, boompje, beestje’. Zonder dat boompje trouwens, want planten gaan bij mij dood.”

Hoe vind je het om hulp te krijgen vanuit Manna?
“Ik denk dat ik inmiddels op het punt ben dat er afgebouwd kan worden, maar in het begin wist ik niet hoe je dingen moest regelen die er allemaal bij komen kijken wanneer je volwassen wordt. Zoals geldzaken, persoonlijke verzorging, gas, water, licht. Dus ik vond, en vind het nog steeds, heel fijn dat er iemand is die mij daarmee helpt. Ik geef zelf aan wanneer ik hulp nodig heb. Dat vind ik heel fijn. Het zorgt ervoor dat ik zelfredzaam ben en dat gaat steeds beter.”

Wat zijn belangrijke plekken voor jou?
“De Grolsch Veste en het Abraham Ledeboerpark. Ik kom graag bij FC Twente. Ik heb een seizoenskaart en ben al sinds jaar en dag fan. Dat betekent veel voor mij. Ik ga er naartoe met vrienden. We drinken dan een biertje, eten een beenhammetje. Het is prachtig om in dat stadion te zitten: de sfeer, ik kijk iedere keer als ik er ben mijn ogen weer uit. De liefde voor de club deel ik met mijn begeleider vanuit Manna. Ik heb het er veel met hem over. We spreken elkaar wekelijks en dan doen we een voorspelling, dan bespreken we de voetbalweek. En af en toe zeuren we bij elkaar wanneer de club niet zo goed heeft gespeeld. Het Ledeboerpark is ook een speciale plek voor mij. Toen ik bezig was met mijn re-integratietraject bij Visie Groep ben ik hier veel geweest. Ik kwam hier voor mijn rust en ontspanning, maar heb hier ook plannen uitgewerkt. Iedere keer dat ik hier kom denk ik eraan terug en besef ik me dat ik nu gewoon een betaalde baan heb!”

Waar krijg jij ondersteuning bij?
“Een stukje financieel: zorgen dat ik aan het einde van de maand geld overhoud in plaats van andersom. Mijn begeleider helpt mij bij het ventileren van gesprekken. Omdat ik autisme heb, lukt het mij soms niet om gevoelens te kunnen plaatsen. Mijn begeleider helpt mij om die dingen onder woorden te brengen: wat voel je nu en hoe gaat je daar mee om? Hoe ga ik om met spanningen, en ergernissen op het werk? Hoe ga ik om met dingen in mijn huwelijk? Mijn begeleider helpt mij om zelfstandig te worden. Dat klinkt misschien heel klein, maar het is wel een belangrijk onderdeel van mijn leven, want het zorg ervoor dat ik kan groeien op persoonlijk vlak.”

Heb je nu het gevoel dat je zelfredzaam bent?
“Ja, dat gevoel heb ik wel. Financieel gaat het goed, de administratie gaat goed. Balans zoeken blijft altijd wel. Over 30 of 40 jaar ook nog wel, maar dan kan ik zeggen dat ik hulp heb gehad bij dit stukje. En dat ik zelfredzaam genoeg ben om door het leven te kunnen.”

Wat bespreken jullie wanneer je jouw begeleider ziet?
“Als Bob (begeleider) bij mij langskomt dan hebben we het over de week. Hoe ging het? Hoe ging het werk? Heb je nog ergens hulp bij nodig? Hoe gaat het met je balans? Heb je nog ergens energie voor of kost het je juist energie? Daarover krijg ik dan advies. Het fijne vind ik dat Bob het niet voorkauwt, hij laat mij echt nadenken over dingen.”

Wat betekent een begeleider voor jou? 
“Een stukje zelfredzaamheid en vrijheid. Dat ik nu de vrijheid voel om grenzen aan te geven. Dat ik de vrijheid voel om zelfredzaam door het leven te gaan. Maar ook gewoon dat ik zelf dingen kan oppakken, zoals het huishouden en de financiën. Ik schiet niet meer direct in de stress. Inmiddels voel ik de vrijheid en het vermogen om daar iets in te doen.”

“Ik kan niet goed onder woorden brengen wat mijn begeleider Bob voor mij betekent”, vertelt Maikel emotioneel. “Bob weet van hoe diep ik kom en als ik kijk naar hoe dat nu gaat dan hoop ik dat hij trots op mij is.”

Denk je nog lang begeleiding nodig te hebben?
“Ik denk dat op een gegeven moment de begeleiding wel kan stoppen. Zeker ook omdat de hulp die is geboden in het begin het fundament heeft gelegd. Ik denk dat ik nog een paar jaar begeleiding nodig heb en daarna zelfredzaam genoeg ben om zonder begeleiding door het leven te kunnen.”

Wat zou je aan mensen adviseren die bijvoorbeeld net uit huis gaan en tegen dingen aanlopen?
“Ik zou zeggen: vraag hulp, want die hulp is er. Sta open voor die begeleiding, want het biedt meer dan mensen denken. Het is niet alleen dat ze over de vloer komen en zeggen wat je moet doen. Het zijn de gesprekken die je kunt hebben, een stok achter de deur die mensen nodig hebben. Ik kan me voorstellen dat het confronterend is, maar vraag de hulp gewoon.”

#Daadkracht
Bij Manna investeren we in onze kernkwaliteiten, waaronder ‘Daadkracht’. Wij vinden het belangrijk dat onze medewerkers het vermogen hebben om door te pakken en snel en goed te handelen. 

 

Bekijk hier de video